XXXII (XCV)

Christe potens rerum, redeuntis conditor aevi,

vox summi sensusque dei, quem fudit ab alta

mente pater tantique dedit consortia regni,

impia tu nostrae domuisti crimina vitae

5 passus corporea numen1 vestire figura

adfarique palam populos hominemque fateri;

quemque utero inclusum Mariae mox numine viso

virginei tumuere sinus, innuptaque mater

arcano stupuit compleri viscera partu p262

10 auctorem paritura suum: mortalia corda

artificem texere poli, mundique repertor

pars fuit humani generis, latuitque sub uno

pectore, qui totum late complectitur orbem,

et qui non spatiis terrae, non aequoris unda

15 nec capitur caelo, parvos confluxit in artus.

quin et supplicii nomen nexusque subisti,

ut nos subriperes leto mortemque fugares

morte tua, mox aetherias evectus in auras

purgata repetens laetum tellure parentem.

Augustum foveas, festis ut saepe diebus

annua sinceri celebret ieiunia sacri.